سخنرانی پروفسور صدریا در برنامه آموزشی یکی از نهادهای شهرداری تهران
خرداد ۱, ۱۳۹۸
جلسه ششم رابطه عشق زن و مرد- بهار98
خرداد ۴, ۱۳۹۸

جلسه هفتم کلاس مثلث وجود- بهار98/ «من»

در گفتمان مذهبی “من” دو بعد دارد، اول، امید است که به “من” وهم ابدی بودن روح را می‌دهد و به فرد اجازه می‌دهد مرگ را بپذیرد یا نه، اوصول واقعیت را بپذیرد یا نه، دوم، “من” قدرت است که واقعیت را از حقیقت مشخص می‌کند، علت واقعی را از علت کاذب مشخص می‌کند و “من” را وادار می‌کند که هر رابطه شامل تضاد را بپذیرد(خواست های متفاوت، قضاوت های متفاوت، برنامه های متفاوت) یعنی بدون اینکه فکر دیگری را بپذیریم، امکان وجود فکر دیگری را بپذیریم، به این ترتیب باید اعتراف کرد که قدرت تصادف در زندگی تقلیل می‌یابد، هنگامیکه به عنوان مثال با این تضاد ایجاد شده، سوژه “من” مسیر زندگی‌مان را به ویژه شکست‌هایمان را با عناوینی چون سرنوشت تعریف می‌کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *